خشونت خانگی چیست؟

خشونت خانگی چیست؟

خشونت خانگی ممکن است برای هر کسی اتفاق بیفتد، اما معمولا این مشکل نادیده گرفته می ‌شود یا حتی افراد […]

خشونت خانگی ممکن است برای هر کسی اتفاق بیفتد، اما معمولا این مشکل نادیده گرفته می ‌شود یا حتی افراد آن را انکار می ‌کنند. با وجود پیشرفت های مدنی زیادی که جامعه امروزی پشت سر گذاشته است ولی هنوز آمار خشونت خانگی علیه زنان بسیار زیاد است. خشونت خانگی فقط به شکل فیزیکی نیست بلکه آسیب های آن روی رفتار و روان فرد تاثیر گذار است و با کمی دقت می توان به آنها پی برد.

خشونت خانگی و آزار و اذیت، سن ‌و سال و جنسیت نمی‌شناسند. ممکن است آزار و سوءاستفاده برای هر فردی، در هر سنی، با هر عقیده و سطح اقتصادی و فرهنگی اتفاق بیفتد. بیشتر قربانی ‌های خشونت خانگی زنان هستند، اما مردان هم گرفتار آزار و اذیت می‌ شوند. به ‌ویژه به‌صورت زبانی و عاطفی. خلاصه اینکه رفتار توهین ‌آمیز هرگز پذیرفته‌ شده نیست، چه از سوی مردان باشد، چه زنان، چه نوجوانان و چه بزرگ ‌سالان. هر فردی شایسته احساس ارزشمندی، احترام و امنیت است.

آزار و اذیت شامل هرگونه اقدامی است که فردی در رابطه صمیمانه یا ازدواج خود، و به‌ منظور تسلط و کنترل بر دیگری انجام می‌دهد. آزار و اذیت و خشونت خانگی فقط و فقط یک قصد دارند و آن هم به دست آوردن و حفظ سلطه کامل بر دیگری است.

طبق تعریف سازمان جهانی بهداشت استفاده عمدی از نیروی فیزیکی یا قدرت، تهدید یا اقدام واقعی علیه خود، شخص دیگر، گروه یا جامعه، که منجر به آسیب، مرگ، آسیب روانی، ناهنجاری یا محرومیت شود، خشونت نام دارد. خشونت و سوءاستفاده می ‌تواند اشکال مختلفی داشته باشد. خشونت خانگی شامل سوء استفاده ‌های جسمی، جنسی، عاطفی، اقتصادی، روانشناختی، وابسته به رابطه، متمرکز بر کودکان و بزرگ‌تر ها و آزار رساندن است.

چرا افراد اقدام به خشونت خانگی می کنند؟

سلطه داشتن

فرد آزاردهنده، باید احساس تسلط بر رابطه داشته باشد. او برای شما و کل خانواده تصمیم‌گیری می ‌کند، باید و نباید تعیین می‌ کنند و انتظار دارد بی‌ چون ‌و چرا از او اطاعت کنید. فرد آزار دهنده با شما مانند پیشخدمت، بچه یا حتی مثل یک وسیله شخصی خود برخورد می ‌کند.

تحقیر کردن

فرد آزار دهنده، هر کاری بتواند می‌ کند تا اعتماد به نفس شما را کاهش دهد، یا احساس نقص در شما به وجود بیاورد. اگر باور کنید که بی‌ ارزش هستید و هیچ‌کس دیگری شما را نمی ‌خواهد، بعید است آن رابطه را ترک کنید. توهین، اسم‌گذاری، خجالت‌زده کردن یا تحقیر در مقابل دیگران، همگی ابزار هایی هستند که طراحی شده ‌اند تا شما را پیش خودتان کم ‌ارزش کرده یا احساس ناتوانی در شما ایجاد کنند تا نتوانید فرد آزار دهنده را ترک کنید.

ایجاد ترس کردن

فرد آزار دهنده، از روش‌ های گوناگونی برای تحقیر و ترساندن استفاده می‌ کند این رفتار طراحی شده ‌اند تا شما را بترسانند و وادار به اطاعت کنند. منظور از این روش ‌ها، نگاه‌ ها یا حرکت ‌های تهدیدکننده، خُرد کردن وسایل جلوی شما، تخریب و آسیب رساندن به حیوانات خانگی است. پیامی که پشت این اقدامات نهفته، این است که اگر اطاعت نکنید، عواقب خشونت ‌باری در انتظارتان است.

تهدید کردن

فرد آزار دهنده، معمولا از تهدید به‌عنوان ابزار استفاده می ‌کند تا مانع از این شود که آن رابطه را ترک یا او را مجبور به تغییر رفتارش کنید. فرد سوءاستفاده‌ گر، شما، فرزندان، سایر اعضای خانواده یا حتی حیوانات خانگی‌تان را تهدید به جرح یا قتل می‌ کند. شاید تهدید به خودکشی هم بکند یا شما را متهم به کار های نکرده کند یا حتی درباره شما به نهاد های خاصی گزارش دهد.

انواع خشونت خانگی

خشونت جسمی:

ضرب و شتم، مشت زدن، لگد زدن، هل دادن، خفه کردن، زخمی کردن، سوزاندن، کشیدن مو و حتی تهدید به حمله فیزیکی خطرناک ‌ترین خشونتی است که ممکن است اعضای خانواده تجربه کنند و به از جمله خشونت های جسمی به شمار می آیند.

زندانی کردن، جلوگیری از دسترسی به نیاز های اولیه مثل تغذیه و بهداشت و آسیب زدن به وسایل خانه یا حیوانات خانگی هم در دسته خشونت ‌های فیزیکی یا جسمی قرار می‌ گیرند.

خشونت عاطفی:

در این نوع خشونت، فرد آزارگر با انجام ندادن یک کار مشخص به عضو دیگر خانواده آسیب می ‌زند. به عنوان مثال، با بی ‌اعتنایی، بی توجهی، عدم برقراری رابطه جنسی و ندید گرفتن نیاز های عاطفی طرف مقابل سعی می‌کند او را تحت فشار قرار دهد.

خشونت روانی:

خشونت روانی، شایع ‌ترین خشونتی است که در بین اعضای خانواده مشاهده می ‌شود. از مصادیق این خشونت می‌ توان به توهین، تحقیر، فحاشی، شک و تخریب شخصیت اشاره کرد. خشونت روانی آسیب و فشار روانی شدیدی به قربانی وارد می کند و حتی ممکن است باعث اقدام به خودکشی در فرد شود. 

خشونت اقتصادی:

از انواع خشونت اقتصادی می ‌توان به کنترل درآمد های قربانی، محدود کردن دسترسی وی به پول و جلوگیری از اشتغال زنان اشاره کرد. فروختن لوازم منزل برای تهیه موارد غیر ضروری مثل نوشیدنی ‌های الکلی و مواد مخدر هم خشونت اقتصادی در نظر گرفته می‌ شود.

خشونت اجتماعی:

کنترل افکار، احساسات و زیر سوال بردن اعتقادات و علایق فرد از جمله خشونت های اجتماعی است. اما بیشتر افراد برای توضیح خشونت اجتماعی آن را به شکل محدودیت خروج از منزل، محدودیت ارتباط با اعضای خانواده و دوستان و کنترل رفت و آمدها نشان می ‌دهند.

راه های کاهش خشونت خانگی

گسترش فرهنگ گفتگو و هم فکری هم راهکار مناسبی برای کاهش تضادها و خشونت‌ها به شمار می‌ رود. با جا افتادن این فرهنگ در میان خانواده ‌ها، می ‌توان با آداب و رسوم یا باور ها و نگرش ‌های اجتماعی که از نابرابری اعضای خانواده حمایت می‌ کنند، مقابله کرد.

انسان کامل وجود ندارد. برای تداوم یک رابطه باید هم شما و هم همسرتان نقص ‌های یکدیگر  را بپذیرید. مدارا یکی از بهترین راهکارها برای پیشگیری از خشونت خانگی محسوب می ‌شود. وقتی زن و شوهر با هم مدارا می‌ کنند، به ندرت رابطه آن‌ ها به خشونت کشیده می ‌شود.

اگر در حال شروع یک رابطه هستید، برای اینکه در آینده درگیر رفتارهای خشونت ‌آمیز نشوید، به دنبال علائم هشداردهنده باشید. فردی که به طور ناگهانی عصبانی می ‌شود، حسود است، نظر خود را به شما تحمیل می‌ کند، شما را تهدید می‌ کند و با دیگران رفتار غیر مودبانه دارد، نمی ‌تواند همسر خوبی برای شما باشد.

برای دسترسی سریع به مشاوره روانشناسی آنلاین یا حضوری می توانید برای رزرو وقت مشاوره با شماره های مرکز مشاوره زرین فر تماس حاصل نمایید.

points

دیدگاه کاربران

ثبت دیدگاه

برای ارسال نظر باید قسمت های ستاره دار را پر کنید.

comment
full-name
email

مطالب مرتبط

blog icon کنجکاوی چیست؟

کنجکاوی چیست؟

کنجکاوی یکی از مهمترین ویژگی‌های انسان است که می‌تواند به رشد و بقای او کمک کند اما این محرک درونی

blog icon تفاوت دکتر روانشناس بالینی با روانپزشک

تفاوت دکتر روانشناس بالینی با روانپزشک

تفاوت دکتر روانشناس بالینی با روانپزشک بسیار خاص می باشد. دو واژه دکتر روانشناس بالینی و روانپزشک تا حدی به

blog icon نوزوکومو فوبیا چیست؟

نوزوکومو فوبیا چیست؟

نوزوکومو فوبیا که معمولاً به عنوان ترس از بیمارستان شناخته می شود، یک فوبی خاص است که با ترس یا اضطراب

blog icon بیش فعالی در بزرگسالان

بیش فعالی در بزرگسالان

اختلال کمبود توجه یا بیش فعالی بزرگسالان یک بیماری نسبتاً شایع است که حدود ۲. ۵٪ تا ۵٪ از جمعیت